خیس و رنگ رنگ

رفت و برگشت تیغۀ برف پاک کن باران بهمن ماه را از جلوی چشمانمان کنار میزند. میلاد به مه نشسته است. آلودگی از سر شهر باز شده و نشسته به تن خیاباهای شیبدار و میرود که برسد به جنوب. درختهای مردد بین پاییز و زمستان لباسهای رنگ رنگ به تن کردهاند و همدستی قطرههای نشسته به شیشه آبرنگی ازشان ساخته به سرعت 60 کیلومتر در ساعت.

حیف که سکوت سکوت سکوت سکوت دیواری شده تا تجربۀ لذت مشترک یک زیبایی.

نویسنده: آیِ با کلاه | در ساعتِ 20:49 | لینک |